Gisteren werd onze Jorg 12 jaar.
Hij kreeg een nieuwe fiets van ons, had hem zelf uitgezocht en vrijdag al naar huis gereden. Niet bepaald een verrassing meer dus. Op zich is een fiets natuurlijk al een prachtig cadeau (ik zou er vroeger een moord voor hebben gedaan), maar ik wist dat hij het toch nog wel heel erg leuk zou vinden om iets uit te mogen pakken.
Daarom had ik nog wat kleine cadeautjes gekocht en nog snel dit mini-albumpje gemaakt.

Een boekje in clubkleuren met daarin 12 tegoedbonnen (voor elk jaar één). Gewoon met wat simpele dingen, waarvan ik wist dat ik hem er blij mee zou maken.
Digistempel van eigen ontwerp is hier te verkrijgen.
Ik was nog even bang dat hij er misschien te oud voor was, maar niets was minder waar. Bij elke bon kreeg ik een enthousiaste reactie of vraag.

Ooh, die bewaar ik als ik naar De Middelbare moet en er sneeuw ligt!

Ooh, vet!
1 tot 2 uur langer opblijven!
Nee jongen, goed geprobeerd, maar er staat toch echt een half uur langer opblijven.

Mag ik deze ook splitsen? Eén dag het ontbijt, één dag de lunch en één dag het diner?
Ja jongen, dat mag.
Ooh yes, die lever ik in als we bami eten!
Mmmmh lekker! Moet ik hem zelf gaan halen of doen jullie dat?Wat denk je zelf?

Nou ja, en zo kan ik nog wel ff doorgaan.

De moraal van het verhaal?

Een kinderhand is gauw gevuld.

En ik ben weer een stapje verder richting mijn 50 projecten uitdaging.

Nummertje 2 kan afgestreept worden.
Fijne zondag nog!